(ukradzione z filmweb.pl)
Dzieci się pobiły, rodzice spotykają się żeby wyjaśnić sprawę… I wychodzi, że poza czubek własnego nosa mało kto z nas jest w stanie spojrzeć. Jakby powiedział Król Julian – „I właśnie wtedy zrozumiałem, że muszę się skupić na tym, co w anegdocie zwanej życiem jest najważniejsze – na sobie.”
Popis gry 4 świetnych aktorów, Foster przechodzi samą siebie.
(ukradzione z filmweb.pl)
Nie przepadam za horrorami, choć „Coś” Carpentera to klasyka. Przypomniałem sobie go nie tak dawno w miłym towarzystwie. (To odruchowe przytulenie, kiedy stwór wyskoczył nagle a niespodziewanie 
)
Tutaj do klasyka daleko, choć całkiem dobrze się ogląda. I przetarłem oczka na widok nalepki na słoiku „dżem śliwkowy”.
(ukradzione z filmweb.pl)
Dla jasności – ciocia Wiki.
Babrając się w polityce możesz kraść, mordować, być największa mendą. Nie wolno ci tylko jednego. Dać się przyłapać na tym, że przeleciałeś stażystkę.
Czyżby rok Ryana Goslinga?
(ukradzione z filmweb.pl)
Zostało Ci 10 godzin życia. Za kawę musisz zapłacić 4 minuty. Nadal masz na nią ochotę? Schematyczne, „janosikowe” ale dobrze się ogląda.
Zwłaszcza jak Amanda Seyfried zapitala w 20 cm szpilkach. Biegiem! 
Przyszło mailem z rana:
Koniecznie obejrzyj film „Jeden dzień” z A. Hathaway.
Oglądałem jakiś czas temu, a że wtedy miałem ważniejsze rzeczy na głowie – nie napisałem. Rzeczy bardzo „a’propos”.
Kameralny film ze świetną rolą Hathaway. (Ładniej jej w krótkich włosach!)
Ile razy można wchodzić do tej samej rzeki? Ile razy trzeba się sparzyć? Ile można czekać? Czy to na pewno jest właściwa osoba?
A kiedy już odpowiemy sobie na te wszystkie pytania… jest za późno.
Dziękuję Aga. Za wszystko.
